DEEL
De afgelopen maanden heb ik hard getraind voor de marathon van Parijs. Door het corona virus is deze marathon en alle andere marathons welke ik als plan B had bedacht afgelast of verzet naar het eind van dit jaar. Ik voelde mij fit, alle trainingen zijn goed verlopen dus ik wilde perse proberen een marathon te lopen onder die magische 3 uur grens. Ik bedacht een eigen marathon door de polder zonder stoplichten en weinig verkeer. In deze blog neem ik jullie mee in mijn eigen marathon.

De voorbereiding
De trainingen van het schema zijn zo goed als allemaal vlekkeloos verlopen. De vorm was goed. De snelheid zat er goed in en het uithoudingsvermogen in de lange duurlopen werden ook steeds beter. Hierdoor had ik er echt vertrouwen in dat ik in Parijs met de wedstrijdspanning eindelijk eens onder die 3 uur grens kon duiken. Dit was mijn doel vorig jaar ook al, maar toen mislukte dit door een hele warme dag in Rotterdam! Ik voelde me fitter dan vorig jaar, sterker en liep mijn trainingen makkelijker en sneller dus dit moest goed komen in Parijs. 

Corona virus
De vorm was er dus, maar toen kwam het corona virus om de hoek kijken. Door het corona virus werd op een gegeven moment de marathon van Parijs verzet naar Oktober van dit jaar. Dit vind ik een erg goede en verstandige keuze van de organisatie. Echter was het nu wel even zoeken want ik wilde toch graag een aanval doen op mijn PR. Toen besloot ik de Lentemarathon in Amstelveen te gaan doen. Dit is een kleine marathon waardoor ik dacht dat kans kleiner was dat ook deze niet door zou gaan vanwege het corona virus. We kennen inmiddels de situatie in Nederland wat betreft het corona virus dus ook de Lentemarathon ging niet door. Toch weerhield dit mij niet om een poging te wagen. Ik bedacht een rondje door de polder zonder stoplichten en weinig verkeer. Verder begon ik om 8 uur in de ochtend op zaterdag zodat er zo min mogelijk mensen op de weg zouden zijn. Anniek ging mee op de fiets voor de support en de verzorging. En zo ontstond mijn eigen marathon! 

Gespannen veters strikken voor de start


De Marathon
Op zaterdag 28 maart was het de dag van de marathon! Vroeg de wekker, 4 boterhammen met pindakaas en nog wat ontbijtkoek naar binnen en vervolgens met de auto naar een parkeerplaats dichtbij het startpunt. Anniek ging vanuit huis met de fiets naar het startpunt. Het was een prachtige dag met een strak blauwe lucht en rond de 8-10 graden! IDEAAL marathon loopweer en een stuk beter dan vorig jaar in Rotterdam. Wel stond er een koud windje waardoor ik aan mijn avontuur begon met een kort broekje, shirt en een dun jasje aan. Toen Anniek aankwam met de fiets deed ik nog 1x mijn schoenen en veters goed, deed een plas en toen hobbelde ik naar het startpunt.Garmin ready? LETS GO!

Daar begon mijn avontuur. Ik had mij voorgenomen dat het een trainingsrondje zou zijn maar gek genoeg voelde het wel echt als een poging, een wedstrijd een marathon! Ik wilde gewoon zo lang mogelijk op een tempo lopen maar toch comfortabel. De eerste kilometers vlogen voorbij, en er kon zelfs af een toe een woordje vanaf tegen Anniek. Het tempo wat je moet lopen voor een SUB3 is 4.15 min/km. Het is echter veiliger om er wat onder te gaan zitten zodat je een marge opbouwd. Mijn tempo begon rond de 4.00 min/km dit was eigenlijk iets te hard. Ik probeerde te zakken kwa tempo maar ik bleef redelijk ontspannen rond de 4.00 min/km lopen. 

Op tempo langs rustige verharde wegen

Wel merkte ik dat de wind toch wat kouder en harder was dan ik had gehoopt. Gelukkig liep ik rondjes waardoor je niet continu tegenwind had. Ik kon hierdoor goed inschatten hoelang ik nog tegen de wind moest boksen en kon daarna met de wind mee weer iets uitrusten en toch het zelfde tempo blijven lopen. De eerste 14km vlogen voorbij. Af een toe een klein slokje water en op km 14 mijn eerste gelletje. Dit gaf weer meer energie en voor ik het wist zat ik op 21,1km. Zo dat is alweer de helft dacht ik bij mijzelf. Tot hier liep ik nog keurig op een mooi hard tempo. De wind speelde wel steeds meer op dus elk rondje leek de wind harder te waaien. Op km 28 nam ik mijn tweede gelletje omdat het hier wat meer moeite ging kosten. Tot en met km 30 kon ik het harde tempo nog redelijk volhouden hierna merkte ik dat het echt zwaar ging worden. Het tempo ging omlaag en het werd zwaarder. Zo alleen door de polder zonder publiek. Mentaal wordt het nu ook een spelletje. Je denkt dat je het niet kan, dat die 12 km nog zo ver is. Ik probeerde te blijven lopen en het tempo niet te veel te laten zakken. Anniek merkte ook dat het tempo omlaag ging en probeerde me op elke manier te motiveren om onder die 3 uur te komen. Af en toe kwam er een niet zo aardige opmerking uit mijn mond. Sorry daarvoor! 

Eindeloos door de polder

Km 35 nam ik mijn derde en laatste gelletje. Vanaf nu was mijn energie wel echt aan het opgaan. Ik was alleen maar bezig met in mijn hoofd te bedenken: 'nog maar 7 km, een klein rondje door de polder. Dit kan je!' Ook berekende ik de tijd die ik nog had en welk tempo ik mocht lopen om die sub3 te halen. Ik merkte dat ik nog genoeg speling had als ik maar gewoon bleef lopen. ik telde af nog 5 km tot de 40km, nog 3, nog 1 en toen zat ik ineens op 40km. Toen dacht ik: 'kom op je bent zo dichtbij, je gaat het halen nog ruim 2 km en je hebt het bereikt.' De energie was echt op, ik kwam haast niet meer vooruit. Gelukkig had ik genoeg speling ingebouwd in de eerste 30km van deze marahton. KM 41, nog 1 km je gaat het halen. Die laatste 1200m die duurde echt heel erg lang. Ik kon niet meer, maar was tegelijker tijd zo euforisch en blij omdat ik gewoon zag dat dit ging lukken! Ik had nog zoveel ruimte dat er geen eindsprint nodig was. Deze zat er overigens niet meer in. Het lichaam was op, leeg, vermoeid en kapot. Maar daar was de FINISH!! Mijn garmin klokte ik af op 42,26km in 2:57:27!!!! DAAR IS EINDELIJK DIE SUB3!! Ruim onder die magische 3 uur grens! Hiervoor heb ik maanden/jaren getraind en altijd al van gedroomd. Dat ik daar lag alleen in de polder op een fietspad met mest erop, maakte mij even niet uit. Ik heb het gered! Anniek was erbij! het is gewoon gelukt!! 

SUB3 IN DE POCKET

Ik ben zo blij dat ik het heb geprobeerd en dat ik na lang trainen en een heftig trainingsschema nu eindelijk die SUB3 in de pocket heb. Nu kan ik deze trainingsperiode afsluiten en mijn lichaam wat welverdiende rust geven. Voorlopig staan er even geen doelen op de planning. Dit is mede door de hele situatie rondom het corona virus. De komende maanden zal ik rustig trainen zodat als de situatie in Nederland en de rest van de wereld beter is, ik weer met volle inzet kan werken aan een nieuw trainingsschema en een nieuw doel! 

Beste FINISH ooit!

geschreven door
portrait

Wouter van Rossum

Chemisch Analist van Amersfoort

Club: AV Triathlon

MIJN DISCIPLINES
Halve Marathon Atletiek Trail run 10k Marathon
MIJN DISCIPLINES
half_marathon track_field trail 10k marathon