DEEL
Door de blubber lopen met regen en wind is heerlijk! Oké, als het er zo kort door de bocht staat geef ik ook toe dat het niet aantrekkelijk klinkt, maar als je weet hoe het voelt om daar doorheen te kunnen gaan. De natuurlijke obstakels en soms ook echt ontberingen. Het maakt je sterk in je lijf en in je geest. En dat is precies wat mij daar zo in aantrekt.

Een maand geleden stond ik aan de start van de 80km trailrun bij de Bello Gallico (Legends trails) M’n langste afstand ooit! Het was niet alleen de afstand, maar ook het feit dat we midden in de nacht startten en liepen door enkeldiepe blubber was wat deze trailrun tot een bijzondere maakte.


Alle trailruns had ik tot dan toe gelopen op de Gel-Fujitrabuco 7. Een hele fijne harde werker. Hoewel het even heeft geduurd voordat ik aan deze schoen gewend was zijn we na een paar keer lopen toch echt wel beste maatjes geworden. Ze zien er robuust uit en zo lopen ze ook. Ze zorgen ervoor dat je sterk en met vertrouwen elke stap kan nemen op de onverharde paadjes. Het grove profiel is perfect voor de grip.

Oké als je tot je enkels in de blubber staat is het enige wat je daarbij kan helpen een paar rubberen laarzen… Maar probeer daar maar eens een 80km trailrun op hard te lopen :-)


Nee, de Gel-Fujitrabuco 7 zijn fijne werkpaarden, die mij daar prima doorheen hebben geloodst.

Het was echt weer een geweldig avontuur. Door de nacht en om de 20 km een verzorgingspost. Ik liep met een groepje bekenden mee en was toch echt wel heel fijn. Dat was misschien het grootste punt voor mij waar ik mogelijk tegenaan zou lopen. Niet de afstand of de omstandigheden, daar kom ik wel doorheen. Waar ik een beetje tegenop zag was de mogelijkheid dat je in het donker, alleen en in een onbekend bos zou lopen. De gedachtes die er dan in je opkomen.... “Zag ik daar nu iets bewegen?” ,“Hoor ik daar iets in de bosjes”, “wordt ik achterna gezeten?”. Het slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar dat is wat er gebeurd. Ik ben ervan overtuigd dat het prima zou zijn verlopen en ondanks dat het volledig uit m’n comfortzone zou zijn, kan ik mezelf wel toespreken om vooral bij de feiten te blijven.

Gelukkig was dit alles niet van toepassing omdat we met z’n vieren de nacht tegemoet gingen.


En dan het moment dat de zon op gaat komen. Het is dan nog steeds donker, maar je ziet het aan de lucht. Het diepe zwart maakt plaats voor een wat meer donkerblauw. Het was een mentaal “dingetje” en moment waar we allemaal naar uitkeken. Ik had het nog nooit meegemaakt. De hele nacht gelopen tot zonsopgang, het was een beetje magisch. De nacht was voorbij en ondanks dat we echt nog dik 30km moesten lopen tot de finish gaf dit een enorme boost van nieuwe energie.

De uren vliegen voorbij. Ik heb tijdens zo’n lange run geen notie van tijd. Het maakt ook niet uit hoe laat het is, want als je bij de start om middernacht zou weten dat je gaat lopen tot 13:30 uur in de middag is dat mentaal misschien best wel een last. Dan loop ik liever 80km ;-)


En dan komt het moment dat je weet dat je er bijna bent. Nog een paar kilometer tot de finish en die kruipen voorbij. We zijn moe maar ontzettend voldaan en terwijl we de finish in zicht hebben lopen we gestaag door. De finish was in de sporthal van waaruit we ook gestart zijn. Daar zitten dan ook alle lopers die al zijn gefinisht bij te komen. Bij het binnen lopen loop je letterlijk over de rode loper naar het podium om je medaille in ontvangst te nemen onder het applaus van alle aanwezigen. Het was een geweldig moment!!

In de week na deze geweldige trailrun ontving ik van Asics de nieuwe Fujitrabuco Lyte :-) Tuurlijk heb ik mijn lijf en vooral m’n voeten nog wat rust gegeven, maar bij het passen van deze schoen voelde ik het al. Deze zitten goed!! Geen randjes of gekke stiksels integendeel de schoen voelt zacht en geeft totaal geen druk op plekken waar je dat niet wilt hebben.


Ze zitten anders dan de Gel-Fujitrabuco 7. Ze zitten net zo comfortabel, maar de Lyte zit als een gewone weg hardloopschoen en niet zozeer als een trailschoen. Dat klinkt misschien wat gek, maar dat heeft vooral te maken met het profiel van de zool. Trailschoenen zijn niet gemaakt om lang over de verharde weg te lopen. Hoewel het soms niet anders kan om een stuk verhard te lopen wil je dat met trailschoenen dat het liefst zoveel mogelijk vermijden. Met trailschoenen over de verharde weg lopen vind ik erg vermoeiend. Daarom duik ik gelijk de onverharde paden weer op zodra het kan. 


Het viel mij op dat de Fujitrabuco Lyte heel lekker licht loopt en tegelijk prima grip biedt op paden met losse stenen en in de blubber ;-) Ook de stukjes asfalt waar ik overheen liep voelde goed aan. Over de paadjes met het losse grit is het gevoel van de ondergrond ook prima waardoor je bewust elke stap kan voelen en lekker vlot het parcours over gaat.

Kan nu al niet wachten om de trails weer op te gaan!!

geschreven door
portrait

Mandy Wunnink

Forensisch Rechercheur (politie) en eigenaar van Kikztart.nl van Zoetermeer

Club: https://www.ilion.nl

MIJN DISCIPLINES
Marathon Ultra trail run Functionele Training Trail run Ultramarathon Kracht Training
MIJN DISCIPLINES
marathon ultra_trail functional_training trail ultra_marathon strength_training