Voor wie nu totaal niet meer weet wat te doen, geldt eigenlijk maar één regel: doe gewoon waar je zin in hebt!

Hééé jij daar,

Gokje: je houdt van hardlopen en waarschijnlijk net zo hard van wedstrijdjes meepikken?

Dan is de kans reuzegroot dat ook jouw ultieme doel is geannuleerd door de huidige Corona-shizzle.

Dik, vet balen is dat! Maar tegelijk ook super begrijpelijk, want hoe graag we ook lopen en hoe enorm onze drang ook is om dat vooral te blijven doen, in deze bizarre tijden is er uiteindelijk niks zo belangrijk als onze gezondheid en die van iedereen in onze buurt. Maar ik weet het: die gecancelde wedstrijden zijn echt super teleurstellend en misschien zelfs een beetje demotiverend.

Nu het voorjaar in volle bloei is, stonden er ook bij mij verschillende race days in dikke fluolijnen op de kalender. Mijn hoofddoel der hoofddoelen was sowieso mijn eerste, magische marathon die op 10 mei zou doorgaan: de Great Breweries Marathon, een prachtige marathon door onze eigen, groene streek. Al máánden telde ik de weken af naar die ene, onvergetelijke dag. Ik droomde ‘s nachts over mijn eerste 30+ trainingen die snel zouden komen … en stiekem keek ik freaky hard uit naar de pijn in mijn benen die ik weldra zou voelen.

Weg eerste marathondroom dus.

En toch. Ondanks mijn enorme goesting om op 10 mei te tonen waarvoor ik al maanden aan het trainen ben. Ondanks mijn eindeloze gedrevenheid die mij op barre winterdagen door regen en wind stuurde om dat weektotaal toch maar afgerond te krijgen. Ondanks mijn hele plan dat in duizend stukken uit mekaar viel.

Toch was ik niet teleurgesteld toen de cancelled-boodschap in koeien van letters door mijn instagram-feed dwarrelde.

Om de simpele reden dat ik wéét dat mijn eerste marathon sowieso zal komen. Is het niet op 10 mei, dan wordt het op een andere dag, maar die magische 42,195 komt er. Punt.

Maar hoe stop je dan van de ene dag op de andere met die hele marathonvoorbereiding? Of doe je beter gewoon verder en loop je alsnog op de uitgerekende dag jouw geplande wedstrijdafstand?

Voor wie nu totaal niet meer weet wat te doen, geldt eigenlijk maar één regel: doe gewoon waar je zin in hebt! Wil jij per sé op wedstrijddag jouw geplande afstand lopen bij jou in de buurt? Doe dat dan. (Uiteraard volgens de regels die op dat moment in jouw land van kracht zijn.)

Heb je zin om je plannen uit te stellen? OOK GOED.

Zelf behoor ik tot de tweede groep. Ik keek zo hard uit naar de hele beleving die hoort bij zo’n eerste marathon, dat ik de magie voor geen geld van de wereld wil missen. Ik kan ook maar één keer in mijn leven mijn eerste marathon lopen en die hoort in mijn hoofd helemaal ‘echt’ te zijn, met alles erop en eraan.

Bovendien vind ik het stiekem zalig om in deze rare tijden wat meer mijn eigen goesting te kunnen doen op training. Sinds het virus zo massaal begon op te rukken, voelde ik bij mezelf ook heel wat twijfels opkomen. Angst zelfs. Wat als het virus mij te pakken krijgt? Moet ik mijn lichaam niet wat sparen mocht het binnenkort noodzakelijk worden?

En dus loop ik gewoon waar ik zin in heb, meestal ‘s morgens voor ik aan mijn thuiswerkdag begin. Mijn grootste en enige doel momenteel is gezond blijven en dat doe ik door te blijven bewegen, maar vooral door mijn lichaam nu niet te gaan overbelasten.

En oké, dat lukt niet altijd. Soms wil ik gewoon net dat tikkeltje verder of harder gaan. Het lopersbloed stroomt waar het niet gaan kan, zeker? ;-)

Maar één zekerheid is mij meer dan ooit duidelijk geworden: lopen doe ik voor mezelf en enkel en alleen voor mezelf. Hoe onvergetelijk wedstrijddagen ook zijn, mijn belangrijkste prioriteit zal altijd mijn eigen lijveke en kopke zijn. Dat abnormaal zalige gevoel dat ik krijg van mijn rondjes te gaan lopen, dáárvoor doe ik het. Mijn kopke dat helemaal leegloopt na een stresserende werkdag, de pijn in mijn nek die bij elke stap beetje bij beetje verdwijnt… Die glimlach die van breed grijnzen naar tandenbijten evolueert, maar altijd opnieuw eindigt in een lach tot achter mijn oren nadat het onmogelijke loopje mogelijk is geworden....

Soms heeft een mens al eens een crisis nodig om te beseffen waar het écht om draait.

Hou jullie goed allemaal. Beweeg! Rust! Blijf maar lekker dromen van de vele prachtige wedstrijden die nog zullen volgen. Doe whatever jouw hart op dit moment blij maakt en geniet, geniet nog harder van alles wat we wél nog kunnen.

Dikke zweetknuffels en veel XOXO’tjes,

INGE XXX

geschreven door
portrait

Inge Ringoot

Leerkracht Nederlands/Frans in het secundair van Londerzeel

Leeftijdscategorie: 31
Club: De Asics Frontrunners
Coach: Mijn hubby Stan De Vleminck

Mijn disciplines
Functionele Training Halve Marathon 10k

Meer blogs