DEEL
De afgelopen twee jaren stonden voor mij in het teken van blessures en revalideren. Af en toe ging het een tijdje beter en dan begon de ellende weer. Nu lijkt de cirkel eindelijk doorbroken; hoe superfijn is het om nu weer pijnvrij te kunnen lopen en opbouwen naar nieuwe doelen?

De afgelopen twee jaren stonden voor mij in het teken van blessures en revalideren en ook de jaren daarvoor had ik regelmatig blessures. Af en toe ging het een tijdje beter en dan begon de ellende weer. Doordat ik hypermobiel ben, is mijn lijf nu eenmaal erg gevoelig voor blessures. Door consequente, specifieke krachttraining zorg ik ervoor dat ik in principe lekker kan blijven hardlopen, alleen kan iets als een simpele misstap voor mijn lichaam flinke gevolgen hebben, met een lange nasleep.

Ik wilde heel graag blijven sporten en dan vooral hardlopen, want daar word ik nou eenmaal erg blij van en werkt voor mij het beste om mijn hoofd leeg te maken. Gelukkig kon ik onder begeleiding van mijn trainers Robert Lathouwers en Michel Labeur aangepast blijven trainen. Ik deed veel krachttraining, we focusten nog meer op een goede looptechniek, zochten alternatieve trainingen (zie hier voor mijn blog over de AlterG loopband) en soms kon ik een wedstrijd of evenement meelopen. Hartstikke leuk natuurlijk en ik heb geweldige dingen meegemaakt, maar stiekem raakte ik wel aardig gefrustreerd. Doelen stellen durfde ik niet meer, terwijl ik zoveel wilde en genoeg dromen en plannen had...

Aan het begin van deze winter kwam er een keerpunt. Langzaam maar zeker merkten we dat mijn lichaam beter belastbaar raakte. We konden de trainingsintensiteit weer wat opvoeren, zonder dat ik klachten kreeg. Dat was heel onwerkelijk, maar zo fijn om te merken. Toen ik met een aantal Frontrunner teamleden en hardloopvrienden in Valencia was, kwam de emotionele ontlading; daar kon ik voor het eerst in bijna 2 jaar pijnvrij een 10 kilometer lopen zonder pijn en in een voor mij vrij behoorlijke tijd. Na Valencia liep ik nog wat kleine wedstrijdjes en als die goed zouden gaan, zouden we weer concrete doelen gaan stellen. En wat ik eigenlijk bijna al niet meer durfde te hopen: dat is gelukt!

Inmiddels ben ik alweer ruim 2 maanden lekker progressief aan het trainen, langzaam maar zeker kan ik steeds meer workload aan en lijkt het wel of ik bijna continu geniet van die zogenoemde runner’s high. Afgezien van een flinke griep enkele weken geleden (zoals het grootste deel van Nederland), gaat het ook prima. Ik geniet er nog steeds iedere stap van dat ik pijnvrij kan hardlopen, en dat we het ook weer aandurven om mijn grenzen op te zoeken tijdens trainingen. Het echte afzien, doorbijten, stukgaan, dat heb ik heel lang gemist. Stukje bij beetje komt het vertrouwen in mijn lichaam weer terug, en dat is een heerlijk gevoel. En als klap op de vuurpijl evenaarde ik volkomen onverwacht (en ongepland) vorig weekend bij de CPC Loop in Den Haag m’n PR op de 10 kilometer!

Ik moet de komende weken nog wel even vol aan de bak om mijn doel te halen, maar daar heb ik vooral heel veel zin in. Oh ja, en dat doel? Op de kwart marathon van Rotterdam onder de 45 minuten doorkomen op de 10 kilometer... En dan aan de slag voor hopelijk een snel zomerseizoen met veel leuke runs en evenementen.

WIE ZIE IK IN ROTTERDAM??? Enneh altijd: RUN HAPPY!

Liefs,

Natalie

geschreven door
portrait

Natalie Sinke

Communicatie Adviseur, Project Assistant van Vlissingen

Leeftijdscategorie: 40

Coach: Robert Lathouwers/Michel Labeur

MIJN DISCIPLINES
halve marathon 10k marathon
MIJN DISCIPLINES
half_marathon 10k marathon