Rotterdammarathon#Demooiste

Het is zaterdagochtend, de dag voor de marathon van Rotterdam, en voor mij persoonlijk altijd het moment waar de zenuwen en de spanning tot het kookpunt begint te stijgen. Niet zozeer omdat ik nerveus ben, maar juist het tegendeel, want ik ben klaar om te vlammen en kan eigenlijk niet wachten om te beginnen! Het startmoment, de beleving langs de kant, de aanmoedigingen vanuit het publiek, waarvan veel vrienden en familie, en uiteraard het moment om na alle voorbereidingen het beste uit mezelf te halen.

Ter voorbereiding op de grote dag hadden wij met alle Frontrunners afgesproken op de Expo bij de ASICS-zone om samen onze startnummers op te halen en om even met elkaar bij te praten. Het moment van kennismaken met nieuwe teamleden en internationale FrontRunners was geweldig. Het voelde als één grote familie. Er werd veel gelachen en we bespraken met elkaar ieders plannen voor de volgende dag. Sommigen liepen de 10 km en anderen de marathon. De doelen werden enthousiast met elkaar gedeeld.

Daarna stond er een shake-out run op het programma met ons team en andere internationale FrontRunners. Ik doe zelf bij elke grote wedstrijd een dag van tevoren een pre match running session. Het geeft mij een goed gevoel door nog even je hoofd leeg te maken en je benen een klein beetje warm te draaien voor de wedstrijd van morgen.

Tijdens de shake-out run liepen we langs de mooie hotspots in Rotterdam en maakten we foto’s en video’s. Eenmaal terug kon je met de groep lunchen, maar ik en een aantal andere FrontRunners waren uitgenodigd door Rotterdam Marathon om te komen dineren. Normaal is dat vaak een pasta-avond, maar vanwege het 45-jarig jubileum van de Rotterdam Marathon was het dit keer een luxe powerfood diner om alle marathonlopers klaar te maken voor de grote dag. Het thema was chic en daarnaast konden we de Superblast 3 bewonderen. Wauw, wat een schoen! Alles was prachtig neergezet. Tijdens elke gang was er een spreker die vertelde over hardlopen. Heel mooi, inspirerend en leerzaam. Ik vond dit echt een bijzondere ervaring.

Eindelijk was daar de dag: 12 april, de Rotterdam Marathon. De dag waar ik niet alleen naartoe leefde, maar samen met alle andere marathonlopers. Rotterdam is voor mij zonder twijfel de mooiste marathon van Nederland. En dat niet alleen door het parcours, maar vooral ook door het publiek. Je naam wordt langs het hele parcours geroepen en je wordt constant aangemoedigd. Je wordt letterlijk gedragen richting de finish. Het is echt een hele beleving.

Rotterdam is voor mij een thuiswedstrijd. De nacht voor de marathon slaap ik altijd lastig door de spanning. Ook al weet je dat je er maanden voor hebt getraind en dat je het kunt, die spanning blijft. Want hoe goed de trainingen ook gaan: een marathon krijg je nooit cadeau. Pas vanaf de start weet je hoe de dag gaat verlopen. Na een redelijk goede nachtrust voelde het goed. Ik was er klaar voor.

Na ongeveer vijftien minuten in de trein kwam ik aan op Rotterdam Centraal, waar de trein al vol zat met lopers. Niet alleen marathonlopers, maar ook deelnemers aan de 10 km. Nadat alles geregeld was en ik het team succes had gewenst, ging ik met volle focus richting het startvak. Daar werd You’ll Never Walk Alone gezongen door iedereen die klaarstond om te starten. Al die gespannen gezichten om je heen geven toch een bijzonder gevoel.